DTS to starszy, stratny format dźwięku, natomiast DTS-HD Master Audio wykorzystuje kompresję bezstratną. Oznacza to, że wersja HD może odtworzyć ścieżkę bit po bicie zgodnie z materiałem źródłowym. Nie zawsze wymaga jednak wymiany starszego sprzętu, ponieważ strumień DTS-HD MA zawiera także kompatybilny rdzeń standardowego DTS.
DTS a DTS-HD Master Audio – najważniejsze różnice
| Cecha | DTS | DTS-HD Master Audio |
|---|---|---|
| Rodzaj kompresji | Stratna | Bezstratna |
| Maksymalna przepływność | Do około 1,5 Mb/s | Do 24,5 Mb/s na płytach Blu-ray |
| Jakość zapisu | Część danych zostaje usunięta podczas kompresji | Odtwarzanie bit po bicie względem źródła |
| Typowa liczba kanałów | 5.1, zależnie od odmiany także więcej | Do 7.1 |
| Kompatybilność | Szeroka, także ze starszym sprzętem | Zawiera rdzeń DTS dla starszych dekoderów |
Czym jest standardowy DTS?
DTS to cyfrowy kodek wielokanałowy, który przez lata był jednym z podstawowych formatów kina domowego. Najczęściej kojarzy się z układem 5.1, czyli pięcioma kanałami szerokopasmowymi i kanałem niskotonowym LFE dla subwoofera.
Standardowy DTS stosuje kompresję stratną. Podczas kodowania część informacji zostaje usunięta, aby zmniejszyć rozmiar ścieżki i wymagania dotyczące przepływności. Dekoder nie odtwarza więc dokładnej kopii danych źródłowych. Mniejsza kompresja niż w niektórych starszych formatach nie zmienia tego faktu – DTS nadal nie jest formatem lossless.
Jego obecność na płytach i w starszych urządzeniach wynika przede wszystkim z kompatybilności. Standardowy strumień zajmuje mniej miejsca, łatwiej go przesłać i może zostać odtworzony przez szeroką gamę odtwarzaczy, amplitunerów oraz starszych dekoderów.
W praktyce DTS pozostaje użyteczny w następujących sytuacjach:
- Starszy sprzęt – amplituner rozpoznaje DTS, ale nie obsługuje formatów HD.
- Ograniczona przepływność – nośnik lub urządzenie nie jest przygotowane do obsługi dużego strumienia danych.
- Kompatybilność płyt – producent chce zapewnić odtwarzanie na większej liczbie urządzeń.
- Starsze wydania filmów – ścieżka została przygotowana jeszcze przed upowszechnieniem Blu-ray.
Co oferuje DTS-HD Master Audio?
DTS-HD Master Audio jest rozwinięciem standardowego DTS przeznaczonym między innymi dla płyt Blu-ray. Najważniejsza różnica dotyczy sposobu kompresji. Format wykorzystuje kompresję bezstratną, więc po dekompresji można uzyskać dane identyczne z oryginalnym materiałem przygotowanym w studiu.
Wyższa przepływność pozwala zachować więcej informacji w wielokanałowej ścieżce. DTS-HD MA może osiągać do 24,5 Mb/s na płytach Blu-ray i obsługiwać zapis do 7.1 kanałów. W specyfikacji przewidziano także parametry sięgające 24 bitów i 192 kHz, choć konkretna płyta nie musi wykorzystywać maksymalnych wartości.
Techniczne zalety tego formatu obejmują:
- Bezstratność – po dekodowaniu sygnał zachowuje dane obecne w źródłowej ścieżce.
- Wyższą przepływność – strumień może przenosić znacznie więcej danych niż standardowy DTS.
- Obsługę większej liczby kanałów – w tym konfiguracji 7.1.
- Zastosowanie na Blu-ray – format pasuje do nośników oferujących więcej miejsca niż DVD.
Nie należy mylić DTS-HD Master Audio z DTS-HD High Resolution. High Resolution jest formatem stratnym, choć zapewnia wyższą przepływność i więcej kanałów niż podstawowy DTS. Dopiero Master Audio oferuje bezstratne kodowanie.
Jak działa rdzeń DTS?
Ścieżka DTS-HD Master Audio ma strukturę rdzeń–rozszerzenie. Rdzeń zawiera podstawowy strumień DTS, a dodatkowe dane rozszerzają go do pełnej wersji DTS-HD MA. Dzięki temu urządzenie, które nie rozpoznaje części HD, może odczytać sam rdzeń.
Jeżeli odtwarzacz Blu-ray i amplituner obsługują DTS-HD Master Audio, dekodowany jest pełny strumień bezstratny. Gdy amplituner rozpoznaje wyłącznie standardowy DTS, urządzenie odtwarzające może przekazać mu rdzeń DTS. W takim przypadku dźwięk nadal będzie wielokanałowy, ale nie zostaną wykorzystane zalety bezstratnej warstwy HD.
Nie oznacza to, że każdy przypadek zadziała identycznie. Znaczenie mają ustawienia wyjścia audio w odtwarzaczu, sposób dekodowania oraz instrukcja konkretnego modelu. Starszy amplituner powinien jednak otrzymać zgodny sygnał DTS, jeśli odtwarzacz prawidłowo obsługuje strukturę ścieżki.
Jakiego sprzętu potrzeba do DTS-HD Master Audio?
Do przesłania pełnego, nieprzetworzonego strumienia DTS-HD MA między odtwarzaczem a amplitunerem potrzebne jest połączenie o odpowiedniej przepustowości, przede wszystkim HDMI. W praktyce oba urządzenia muszą obsługiwać ten format, a amplituner powinien mieć dekoder DTS-HD Master Audio.
Przy wyborze konfiguracji sprawdź następujące elementy:
- Odtwarzacz – powinien odczytywać ścieżki DTS-HD Master Audio z płyty lub pliku.
- Amplituner – musi mieć dekoder DTS-HD MA, jeśli dekodowanie ma odbywać się po jego stronie.
- Połączenie HDMI – zapewnia transmisję wielokanałowego sygnału HD o wysokiej przepływności.
- Ustawienia wyjścia audio – tryb bitstream lub PCM powinien odpowiadać możliwościom obu urządzeń.
Starsze złącza optyczne i koncentryczne S/PDIF nie są właściwym sposobem przesyłania pełnego strumienia DTS-HD MA. Mogą natomiast przenosić standardowy rdzeń DTS. Alternatywą jest dekodowanie ścieżki w odtwarzaczu i wysłanie wielokanałowego sygnału PCM przez HDMI, o ile urządzenie obsługuje taką funkcję.
DTS-HD Master Audio jest więc technicznie lepszym formatem od standardowego DTS, ale różnica będzie wykorzystana tylko wtedy, gdy cały tor audio obsługuje wersję HD. W przeciwnym razie sprzęt odtworzy rdzeń DTS i nie trzeba od razu wymieniać całego zestawu.
